Dekker: kruimige Eigenheimer aardappel uit Vroomshoop

Wie zit erachter

Boerderij Dekker staat aan de Twistveenweg in Vroomshoop, tegen Westerhaar aan in de gemeente Twenterand. Het is een akkerbouwbedrijf dat er al sinds 1911 zit. Sinds 1968 verkoopt de familie zelf aan de klant, begonnen met de vroege Parel aardappel, en aan huis is een boerderijwinkel waar ze op werkdagen en zaterdagochtend verkopen wat op het land staat: aardappels, groente en eigen verwerkte producten. In 2007 bouwden ze een deel van de oude schuur om tot een galerie. Eigenheimer is een van de rassen die ze aanhouden en die bij ons terechtkomt.

Dat aanhouden is minder vanzelfsprekend dan het klinkt. Eigenheimer is verdrongen door nieuwere aardappels die harder groeien en langer liggen. Dekker teelt hem omdat er kopers voor blijven, en die keuze levert jou een aardappel op die je in de gangbare groothandel nauwelijks nog vers en los vindt.

Wat het echt anders maakt

Eigenheimer is geen modeproduct. Kweker Geert Veenhuizen zette hem in 1893 neer, een kruising van Blauwe Reuzen en Fransen. Rond 1925 was tweederde van de Nederlandse aardappelteelt van zijn hand; de meeste van die rassen verdwenen rond de oorlog, deze bleef. Wat je krijgt is puur kruimig, kooktype C. Lichtgeel vruchtvlees, de kenmerkende diepe blauwe ogen in de schil, en een structuur die bij het koken uiteenvalt in plaats van heel blijft. Precies wat je wilt voor puree en stamppot, precies wat je niet wilt voor een salade of een gratin. Weet dus waarvoor je hem inzet.

Even belangrijk is hoe hij binnenkomt. Wij krijgen hem ongewassen, met de grond er nog aan; in de catalogus staat hij niet voor niets onder de vuile aardappels. Dat oogt minder netjes op de bon, maar het werkt in jouw voordeel. Ongewassen houdt hij langer, beschadigt hij minder snel in de kist en krijgt hij geen vochtplekken uit een wasstraat. Je wast af op het moment dat je hem nodig hebt. Reken op werk aan je kant: zelf sorteren en wassen, en een maat die uiteenloopt zoals bij een echt veldproduct hoort.

Zo onderscheid je je hiermee

Zet je puree of stamppot op de kaart, dan kun je uitleggen waarmee je hem maakt: een Eigenheimer van een teler in Vroomshoop, geen anonieme kruimige uit een grote zak. Dat is een ras met een naam en een plek erachter, iets wat de meeste concurrenten niet kunnen noemen.

Praktisch past het ras bij één ding: bereidingen waarin de aardappel mag opgaan. Puree, stamppot, gestampte pofaardappel, kroketvulling. Houd hem weg bij alles wat heel moet blijven. Doe je dat, dan werkt Eigenheimer voor je in plaats van tegen je, en proef je het verschil met een standaardaardappel meteen.